Dagur 9.

Óskar Marinó kom ekki að kyssa ömmu í morgun. Hann hefur líklega verið feiminn þar sem Gabriel var komin í rúmmið til hannar og þeir sáust ekki í gærkvöldi þar sem litli maðurinn var sofnaður áður en hann kom. Það er ansi langt síðan þeir sáust síðast.

Kvöldið var yndislegt. Súpan góða sló í geng eins og við var að búast við sátum lengi við spjall í fallegu stofunni, með kertaljós allt um kring.

Hvað skal gera í dag? Jú, ég hafði nú ætlað mér að  sýna Gabriel bæinn og eins gott að standa við það. Við ákváðum að ganga, það tæki varla meir en 45 mínútur. Í hellirigningu héldum við af stað…bölvað rok er þetta, rigningin ein nægir. Við héldum sem leið liggur upp hæðina og niður hinum megin. Vorum komin að flottu einbýlishúsunum hér rétt fyrir neðan þega við sáum strætó. Hoppuðum rennblaut upp í hann og sátum sem fastast þar til hann stoppaði í miðbænum. Ekki gátum við nú mikið skoðað vegna rigningarinnar svo við settumst inn á fallegann veitingastað og fengum okkur að borða. Gamalt hús í þröngri götu, málað bleikt. Þar sátum við svo í klukkutíma, svona að spænskum sið, og fylgdumst með fólki koma og fara og horfðum út á skautasvell sem er þar fyrir utan. Það er svo gott að borða í Danmörku.

Eftir að heim kom, fóru karlmennirnir í skoðunarferð og við dömurnar dáðumst að Gestgjafanum sem dottið hafði í póstkassan fyrr um daginn, svo og öðrum fallegum blöðum.

Bara að við þyrftum ekki að fara heim aftur ;-)

Fært undir .

Lokað hefur verið fyrir ritun ummæla.