Matur.

Hæ aftur.

Ég gleymdi að segja ykkur frá því að ég, sem aldrei hef viljað Japanskan mat er orðin húkt á shusi. Hér í gamla daga þegar við GÓ vorum að ferðast hafði hann gaman af því að fara á japanska staði og borða ýmist shusi eða eitthvað sem eldað var með miklum tilþrifum fyrir framan mann. Ég passaði mig á að minn matur væri örugglega vel eldaður, en þetta var áður en ég varð grænmetisæta. Síðan þá er þetta ekki minn stíll. Hrár fiskur ofl. EN, nú var veri að opna shusi bar við skrifstofuna okkar og það úrval sem þeir hafa af grænmetis shusi og öðru er hreint dásamlegt. Að ég tali nú ekki um washabi, sem er grænt mjög, mjög sterkt mauk sem maður blandar sjálfur með soja sósu. Nammi, namm. Hér um kring eru japanskir veitingastðir sem ég hef farið á með Gabriel því hann er mikið fyrir hráan fisk og annað japanskt, en aldrei dottið “í það” fyrr en nú. Svo það er ekki lengur erfitt að ákveða hvar á að borða í hádeginu. Svo eru skammtarnir svo mátulega litlir og ekki dýrt, öfugt við það sem maður á að venjast af japönskum stöðum. Besta megrunarfæði.

En nú þegar komið er að kvöldi sunnudags og við búin að borða í dag er tími til komin að segja ykkur hvað ég gerði. Ég keypti mér BBC Vegetarian Magazine í London eins og alltaf, var reyndar lengi áskrifandi og elska þetta blað. Eftir að hafa legið yfir því þessa daga og ætlað að prufa þetta og hitt, endaði ég á að bulla. En hugmyndirnar eflaust fengnar úr blaðinu ásamt síðasta Gestgjafa. Ég sem sagt bjó til afrikanskan pottrétt, fylltar bakaðar paprikur með kúskús, tómötum og rifnum osti og bökur.

Pottrétturinn kom mjög vel út, hér kemur uppskriftin.

2 sætar kartöflur, ca, 1/2 kg. grasker, stór rauðlaukur, 3 vænar gulrætur, og engifer rót, ca. 3 cm, og rúsínur. Laukinn skar ég í tvennt og síðan í sneiðar, kartöflurnar, graskerið og gulræturnar flysja og skorið í væna teninga, engifer rótin í sneiðar og söxuð. Hitaði ólivuoliu í potti og léttsteikti laukinn og engiferið, bætti svo öllu hinu í og hrærði vel og nokkuð lengi. Helti síðan vatni yfir, ekki það miklu að flyti yfir, einn grænmetistening og ca. matskeið af afrikanskar nætur frá Pottagöldrum. Þetta lét ég svo sjóða og lækkaði síðan hitann og styllti klukkuna á 45. mín. Eftir 20 mín. ákvað ég að þetta þyrfti ekki mikið lengri suðu, smakkað og bætti meiru afrikönsku kryddi í, Herbamare salti og eins og lófa fylli af litlum þurrkuðum rúsínum, lét soðið sjóða niður þar til þetta var orðið nokkurs konar mauk. Þ.e. kartöflurnar og graskerið vilja verða af mauki, gulræturnar hins vegar héldu lagi sínu. Þessi réttur þótti okkur mjög góður.

Einnig fyllti ég eina græna papriku sem ég hafði skorið í tvennt eftir lengdinni og hreinsað að innan. Fyllingin sem var kúskús kom tílbúin úr poka, ég var svo heppin a eiga einn poka af austurlenskri blöndu of notaði hana, skar svo litla perutómata (álíka og kirsuberjatómatar, bara safaríkari og perulaga) í tvennt og raðaði yfir, að lokum setti ég vel af rifnum osti og bakaði þetta í ofninum í 20-25 mín. Eldfasta formið hafði ég penslað vel með ólífuolíu.

En fyrst hafði ég gert tvær litlar bökur, lauk og ost böku fyrir mig og kjötböku fyrir Gabriel. Arabíski rétturinn kom mjög vel út með þeim. Gerði þær í gær en voru ekki borðaðar þá. Heldur settum við jalapeno fylltan með osti og ostastangir í ofninn og borðuðum það þar sem við komum mjög seint heim.

Maturinn í dag var mjög góður og við skoluðum honum niður með frönsku rauðvíni sem við opnuðum í gærkvöldi en tókst ekki að klára. Erlend rauðvín eru mjög sjaldséð í okkar húsi, okkur finnst þau spænsku alltaf best, en í gær þegar við vorum í súpermarkaðnum keyptum við nokkrar flöskur af frönskum og ítölskum til að prófa. Tilrauna eldamennska mun halda áfram eftir bestu getu þessa viku.

Fært undir Matur.

Ein ummæli við “Matur.”

  1. Dísa ritaði:

    Velkomin heim aftur. Mikið væri ég til í að koma í mat til þín, alltaf eitthvað svo spennandi í matinn. Vona svo sannarlega að þú komist í jólaskapið í Stokkhólmi hér er farið að telja niður í aðventu.